"Ik was negentien, stapelverliefd en stond in de kroeg met andere mensen 'van de familie'. Ik stroomde over van geluk en liet aan iedereen in geuren en kleuren horen hoe leuk ze was en hoe geweldig wij het samen hadden. De oudste van het stel zei: geniet er maar van, voor je het weet ontstaat er lesbische beddendood. Ik zag een paar mensen knikken, er viel een stilte, snel werd een ander onderwerp aangesneden", vertelt Zaïnab (29).

"Lesbische beddendood, de seksualiteit die verdwijnt in een relatie en het maatjesschap dat ervoor terugkomt, is een woord dat bijna iedereen in de scène wel kent. Het idee van lesbische beddendood vond ik angstaanjagend. Na een vrijpartij met mijn vriendin voelde ik mij verbonden, levendig en blij. Het kon toch niet dat ik dat ter zijne tijd zou moeten inleveren en dat wij –als lesbische community- dat als een gegeven beschouwden?