Na een mislukt huwelijk en een desillusie op het gebied van de liefde rijker, heb ik mijn kamp (noodgedwongen) opgeslagen in een mooi en landelijk gehucht vlak bij mijn geliefde stad. Flink ingeleverd op mijn eigenwaarde en zelfvertrouwen hoop ik opnieuw te kunnen beginnen. Eerst mezelf maar eens bij elkaar rapen en zorgen dat ik me thuis voel in mijn knusse huisje, in mijn hoofd en mijn lijf. Gedurende mijn relatie ben ik mezelf kwijt geraakt, vooral omdat ik dat zelf toeliet en ik (achteraf) samen bleek te zijn met een dame die alleen maar oog voor zichzelf had. Het op orde krijgen van mijn huis en hoofd heeft even een tijdje geduurd.

Nadat ik alle fases van rouw doorlopen had en eindelijk de moed had om op te staan uit mijn bad vol zelfmedelijden, wilde ik graag mijn lijf op orde maken. Maar hoe doe je dat in deze tijd? Corona en het gebrek aan leuke ontmoetingen maakt het onmogelijk. Daarbij komt dat ik naar mezelf kijk als een echte vrouw; niets is mooi. Aan die gedachtegang wordt ook hard gewerkt. Maar eens even Googelen: datingsite; zo geen zin in…..  Al dat 'gedoe' er rond om heen. Ik zoek geen relatie en ook geen vriendschap. Zou er een andere mogelijkheid zijn? En ja hoor, het duurt niet lang voor ik de site van de Stoute Vrouw vind. Wat gaaf!

Mooi site, mooie uitleg over hoe het gedachtengoed van Lex (eigenaresse van de Stoute Vrouw) tot stand is gekomen. Heerlijke verhalen die een kijkje geven in de idealen waar het bedrijf voor staat. Discretie, respect en begrip springen eruit. Alles wekt meteen vertrouwen. En nee, dat durf ik niet. Wat 'denkt men wel niet van mij' en tja, eerlijk is eerlijk het is ook niet goedkoop. In de zin van, dat ga ik niet aan mezelf uitgeven. Drie maanden gaan voorbij en mijn behoefte om gehoord, gezien en bemind te worden groeien elke dag. Op een goede avond, na twee witte wijn, trek ik mijn Stoute schoenen aan en leg contact met het genie achter de organisatie: Lex. Ik stuur een mailtje waar heel begripvol, integer