'Ga je er wat over schrijven?' vroeg een vriendin gisteren. Leek haar logisch, ik woon in de VS, zit met mijn neus bovenop de Trump-nachtmerrie die zich aan het voltrekken is en mijn (Amerikaanse) vrouw heeft, niet voor het eerst, geroepen dat we 'hier weg moeten'. Ik sputter dan tegen: '..maar dit is New York..' alsof dat wat uitmaakt.

Foto gemaakt door Christopher Penler.

Alsof het uitmaakt in welke Amerikaanse staat je woont als de fascistische leider van het land een streep zet door diversiteitsbeleid en verklaart dat er vanaf nu nog maar twee genders bestaan: man en vrouw. Ik houd mijn hart vast voor alle non-binaire en trans mensen, ten eerste in de meer conservatieve staten, maar in New York zie ik net zo goed een rappe verharding. Ik zie de Trump-vlaggen op auto's en gisteren nog een bord langs de weg: 'America is finally Great Again'. Wat zeggen die mensen daarmee? Toch vooral dat ze blij zijn dat er massadeportaties worden opgezet en dat iedereen die niet wit, hetero en christelijk is geen volwaardig recht van bestaan heeft.

'Our lives begin to end the day we become silent about things that matter.' Het presidentschap van Trump begon op Martin Luther King Day, een ironische