Mensen worden uit hun huizen gesleept. Maar niet voordat de buren worden ondervraagd en gedwongen om de locatie van hun immigrante naasten op te hoesten. Een week nadat de 37-jarige Renee Good in haar auto door het hoofd werd geschoten door een ICE-agent - haar vrouw stond ernaast en hun hond zat achterin de auto – groeien de protesten in Minneapolis nog elke dag. Gisterenavond werd er iemand in zijn been geschoten, ook weer door een ICE-agent. Trump roept vandaag op zijn social media kanaal dat hij van plan is om de Insurrection Act af te kondigen, een oude wet (uit 1878) die hem het recht geeft het leger in te zetten om de protesten neer te slaan.
Foto: Demonstratie voor het Witte Huis, door Phil Pasquini.
Nee, het valt niet mee. In de Nederlandse media moet je er naar zoeken, maar het mag duidelijk zijn dat dit alles niet normaal is. Van Venezuela en Groenland naar detentiekampen, we kennen dit plaatje uit de geschiedenis. En we staan blijkbaar allemaal nog steeds op ons hoofd te krabben, want het is inderdaad te bizar voor woorden.
Merken jullie er wat van? Die vraag krijg ik regelmatig. Ik weet dan niet altijd wat te antwoorden. Dat zware gevoel in mijn maag komt niet door een heel directe dreiging. Nee, hier op het platteland van New York lopen de ICE-agents niet door de straat op zoek naar prooi. Wel is er een hoop dicht. Restaurants en winkels zijn vruchtbare plekken voor de immigratiepolitie om invallen te doen. Dus ondernemers met 'risicogroepen', bijvoorbeeld veel Zuid-Amerikaanse klandizie, kiezen eieren voor hun geld en sluiten de deuren.
Welke stad er na Minneapolis aan de beurt is weten we niet. New York City? Misschien, maar de nieuwe burgermeester Mamdani lust ze rauw, lijkt me. En wordt dit dan een straatgevecht tussen de inwoners en politie van New York en ICE, ergens downtown Manhattan? Ik heb het al vaker een slechte film genoemd, inmiddels zijn alle scenario's een regelrechte nachtmerrie. Het gaat van kwaad tot erger, elke dag vraag ik me af wat er nu weer staat te gebeuren.
Terwijl ik dit schrijf, stuurt mijn vrouw een nieuwsbericht door: Als Trump besluit om Groenland binnen te vallen, zijn zelfs een paar Republikeinse leden van het huis van afgevaardigden bereid om een afzettingsprocedure tegen hem in gang te zetten. Op mijn telefoon zag ik vanmorgen de 'herinnering' aan 2020, toen ik een foto maakte van de eerste afzettingsprocedure tegen Trump. Ik probeer het echt, om positief te blijven, hoop te houden. Maar hoe vaak kun je een afzettingsprocedure in gang zetten die dan toch weer oplost in het niets? Grote kans dat de Senaat er ook anno 2026 weer voor gaat liggen. Zouden zij toch nog ergens een geweten hebben? Of althans snappen dat ze de geschiedenis ingaan als ondersteuners al deze waanzin?
Asking for a friend: Als Trump Venezuela binnen kan vallen en het staatshoofd kan oppakken, kan zoiets dan ook andersom worden opgezet? Iets met Jack Bauer of Nikita, om de film toch nog goed te laten aflopen. (Ik moet zeker op mijn woorden passen? Ik was in december even in Nederland, en voordat ik ging vliegen, als 'queer immigrant', heb ik dus wel als een mak schaap mijn social media gecheckt op 'anti-overheid'-uitingen en ze voor de zekerheid verwijderd. Welcome to my crazy world.)
Ik kan niet wachten tot dit tijdperk over is. Tot de rechtszaken beginnen tegen iedereen die medeplichtig is geweest aan al deze ellende. Maar zover is het nog niet.
Kijk hieronder even naar de woorden van Tim Walz, gouverneur van de staat Minnesota en, het lijkt een eeuwigheid geleden, kandidaat vicepresident naast Kamala Harris. Toen ik dit vanmorgen zag liepen de tranen me over de wangen. De brok in mijn keel is nog steeds niet weg, en ik hoop dat de rest van de wereld begint in te zien hoe rap dit uit de hand aan het lopen is.
Marieke de Wit is hoofdredacteur van Zij aan Zij en woont in New York.
Lees ook Trump 2.0, van vorig jaar; Het 'meevallen' is dus nog steeds niet begonnen…