In een wereld waar niet elke liefde openlijk gevierd mag worden, biedt muziek een ruimte waarin alle emoties kunnen klinken. Violist Pieter van Loenen en zijn muzikale vrienden breken in Queer Notes een lans voor het anders zijn. Ontdek tijdens dit concert de persoonlijke verhalen van queer componisten als Tsjaikovski, Bernstein en Poulenc, verteld via hun muziek, brieven en getuigenissen.
Verborgen verhalen
Componisten als Francis Poulenc, Ethel Smyth en Pjotr Tsjaikovski worstelden, ieder op hun eigen manier, met hun identiteit en zichtbaarheid. In woorden schreven ze in meer of minder bedekte termen over verlangen en hartstocht, maar in muziek konden ze alles van zichzelf laten zien. Jonge succesvolle musici vertellen het verhaal nu verder, op woensdag 18 november in TivoliVredenburg.
Programma: Tsjaikovski: Strijkkwartet nr. 3: Andante funebre e doloroso, ma con moto | Smyth: Cellosonate: Allegro moderato | Poulenc: Vioolsonate: Intermezzo | Britten: Cellosuite nr. 3: Passacaglia | Bernstein: Pianotrio | Hahn: Pianokwintet in fis klein: Molto agitato e con fuoco.
Zij aan Zij mag 2 x 2 tickets weggeven!
Violist Pieter van Loenen gooide in 2019 hoge ogen bij het publiek tijdens de finale van Dutch Classical Talent. Hij won de publieksprijs en bewijst sindsdien het gelijk van de toeschouwers. Violist Inga Våga Gaustad en cellist Pieter de Koe werken intussen met hun Animato Kwartet aan een gestage opmars in strijkkwartetland.
Achtergrond: het hartstochtelijke leven van Ethel
Ethel Smyth (1858-1944) was een Engelse componiste en dirigent, een van de eerste vrouwen die, niet zonder slag of stoot, serieus genomen werd in de wereld van de klassieke muziek. Ze leefde haar leven als een opera, groots en meeslepend, al vroeg in de muziek en later ook in haar onstuimige kunstenaarsbestaan en haar liefde voor vrouwen. Haar bekendste (en misschien grootste) liefde was Viginia Woolf, ze scheven elkaar vele brieven maar Virginia beantwoordde de hartstocht niet volledig. Toch was het die vonk die Ethel inspireerde in haar werk. Zo is de rode draad in haar opera The Wreckers vooral verboden liefde en de strijd tegen conventies. In haar intieme liederen en kamermuziek sluimert de hartstocht van persoonlijke verlangens, verhuld maar onmiskenbaar aanwezig. In The March of the Women hoor je haar overtuiging dat vrouwen de wereld kunnen veranderen; Ethel probeerde zich eerst afzijdig te houden, maar werd later toch, op haar eigen, vurige manier, lid van verschillende feministische- en vrouwenbewegingen.
Op latere leeftijd begon haar gehoor haar in de steek te laten en Ethel Smyth richtte zich op het schrijven van autobiografieën. Ze beschreef haar leven met een mengeling van humor, zelfspot en openhartigheid. Tot het einde bleef ze de vrouw die ze altijd was geweest: compromisloos, hartstochtelijk en trouw aan haar eigen stem. Meer over Ethel lees je op www.ethelsmyth.org.
*
Blijf op de hoogte:
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: