Beeld: epa

Een Zij aan Zij lezer stuurde ons het volgende bericht:

Ik ben Judith, 28 jaar en samen met Miriam de ouders van Rowan (4) en Amy (2). Ik woon in Hoorn en ben nu nog administratief medewerker, binnenkort student Crossmediale Communicatie. Dit is wat ik voel bij de gebeurtenissen in Orlando:

Zonde.

Terwijl ik gloeiend van trots naar de eerste musical van mijn 4-jarige zoontje kijk, wordt de wereld opgeschrikt door weer een nieuwe gruweldaad. De kleine prinsjes en prinsesjes op het podium kunnen me niet genoeg afleiden van de gedachten aan de massamoord in gay club Pulse in Orlando. Na de voorstelling lees ik dat het dodental is opgelopen naar vijftig mensen. Talloze gewonden. Ik denk aan de gezellige avonden op de Reguliersdwarsstraat in Amsterdam; aan de tijd voordat we kinderen hadden. De nauwe en overvolle clubs waar je geen schijn van kans hebt. Ik denk aan het feit dat we ons in Nederland vroeger nooit, maar dan ook nooit, onveilig hebben gevoeld als vrouwenstel.
Jaren geleden waren we op vakantie in Marokko. Een klein dorpje in het Atlasgebergte was onderdeel van de trip, we werden door een groep meiden uitgenodigd voor het avondeten. Het gesprek ging voornamelijk over het geloof. Wat voelde ik me in en in slecht toen ik vertelde dat we vriendinnen waren, in plaats van partners. Het leek makkelijker, na een avond vol passages uit de Koran. Later heb ik via Facebook de Marokkaanse meiden uitgelegd hoe het écht zat. Het contact bloedde dood. Wat is een grotere zonde, liegen of homoseksualiteit?
Er zijn genoeg mensen die absoluut geen problemen hebben met holebi-relaties, maar zodra er kinderen in het spel komen, staan de gemoederen weer op scherp en ontstaan er vraagtekens. Ik voel me kwetsbaarder met mijn kinderen. We zijn zichtbaar. Een leugentje om bestwil gaat meestal niet meer, tolerantie opeisen ook niet. In mijn achterhoofd zit altijd de gedachte dat er maar een doorgedraaide gek aan de macht hoeft te komen en ons leven als gezin is voorbij. Of dat er zomaar een Omar Mateen verschijnt die het op ons gemunt heeft.
De aanslag in Pulse is tevens een aanslag op onze zo zorgvuldig verworven LGBT-rechten. Het liefst zou ik weer met één been terug die kast in gaan, maar dat kan niet. Niet voor mijn kinderen, niet voor de slachtoffers van Pulse. Struisvogelpolitiek is geen optie meer. Moord is met stip de grootste zonde.

Judith.