'Mijn vriendin is onlangs uit de kast gekomen als transgender. Nu het hoge woord eruit is, wil ze ook zo snel mogelijk in volledige transitie. Ik vind het nogal wat. Allereerst voor haar/hem, maar toch ook voor mij. Achteraf gezien waren er tekenen dat ze ergens mee zat, dus nu vallen puzzelstukjes op zijn plaats. Ik viel altijd op haar stoere uiterlijk, doen en laten, maar nu zij een hij wordt (of eigenlijk al is), weet ik me echt geen raad. Een doorsnee heterostel worden we weliswaar niet, maar voor de buitenwacht is dat wel zo. Maar belangrijker is natuurlijk wat ik zelf vind van een man aan mijn zijde. Ik voel me echt 100% lesbisch, maar zou bijna willen dat ik bi was. Ik wil mijn vriend(in) steunen in haar proces en tegelijkertijd ben ik bang voor de relatie. Die verandert zeker. Zal ik wel genoeg van mijn partner blijven houden en zij/hij van mij? Wat zou jij doen?'

Labels en verwarring
'Je bent zo te lezen nog erg aan het wennen aan je partners transitie; je gebruikt zijn oude voornaamwoorden en hebt het over je 'vriendin'. Het klinkt ook alsof het label 'lesbisch' heel belangrijk voor je is en ik vraag me af waarom. Wat biedt het jou om die identiteit te hebben? Welke veiligheid haal je daaruit, en heb je die werkelijk nodig?
Hoewel ik me kan voorstellen dat je zoekt naar een langetermijnperspectief en je vele vragen hebt (Blijven we samen? Kan ik van hem blijven houden? Wat zegt dit over mijn identiteit?), zijn dat vragen waarop het antwoord zich niet laat dwingen. Ga stap voor stap, want inderdaad, jullie relatie zal zeker veranderen. Je partner is zichzelf aan het heruitvinden en gaat daar waarschijnlijk ook in zoeken. Het is niet gek om telkens stil te staan bij hoe jij je daarbij voelt en te zien of en hoe jij naast hem kan blijven staan. Een