Ik ben heel makkelijk in de omgang. Ik heb dat altijd als een voordeel gezien, een sterk punt, maar kom er steeds meer achter dat het óók mijn valkuil is. Mijn huidige vriendin is dominant en ik pas me aan. Dat gaat eigenlijk volstrekt automatisch en is geen kwestie van conflicten uit de weg gaan. Althans, zo voel ik het niet. Wat ik nu wel voel, is dat er zo weinig of geen ruimte overblijft voor mijn eigen wensen. Weekendje vrij? Vergeet het, B. heeft een uitje geregeld. Of plots komen er vrienden op bezoek en gaan we samen koken. De grote bank ging de deur uit, want zij had losse zitstoelen bedacht voor het interieur. We wonen samen, voor alle duidelijkheid.

In eerste instantie kwamen dingen nog wel over als verrassingen en kon ik ervan genieten, maar ik nu bekruipt me de angst dat ik de controle over mijn eigen leven kwijt ben. Ik heb meerdere malen voorzichtig proberen aan te kaarten dat overleg wel even aardig of praktisch was geweest, maar dat wimpelt ze meteen weg: 'Je vond het toch leuk?' Dat was vaak ook inderdaad zo, maar van een weekendje niks had ik waarschijnlijk even hard of harder genoten. Dat zeg ik dan maar niet. Geen idee hoe ik uit deze benauwende situatie kom. Wat zou jij doen?'

Wees open en eerlijk
'Open en eerlijk praten is de key in een goede relatie! Waarschijnlijk is jullie dynamiek zo gegroeid