Ik ben veel te ver gegaan en ik heb er nauwelijks herinneringen aan. Flarden wel, en ik vond haar bloedmooi op dat moment. Maar de vriendschap die het me gekost heeft was het vast niet waard.

Nien (31) wil haar ervaring graag delen: 'Ik zie het zoveel om me heen, al dat gezuip. Ik doe er net zo hard aan mee. Maar ik begin de schaduwkanten te zien, vraag me af waar het precies goed voor is. Misschien heeft iemand iets aan mijn verhaal.'

Het was een van de eerste warme dagen van het jaar. De tuin achter het café was ingericht op feest: Er stond een podium om op te dansen en in de hoek stond een draaitafel. Het was pas een uur of vijf, van feesten was nog lang geen sprake, maar ik had de hele middag thuis gewerkt en was wel toe aan een biertje. Groot voordeel van midden in de stad wonen, er is altijd wel iets te doen of een leuke plek om neer te strijken. Dit café was favoriet. Ik kwam er vaak want de eigenaar is de broer van een vriendin, het was zeg maar echt onze verzamelplek. Gingen we later nog wel ergens anders heen, of juist niet en bleven we tot lang na sluit hangen. Die middag stond Hans achter de bar. Hans hoorde bij het meubilair en ik blijkbaar ook, want hij tapte al een biertje voor me voordat ik hallo kon zeggen. Zo'n plek waar iedereen elkaar kent, het is altijd wel gezellig. Ik was die middag helemaal niet van plan om lang te blijven, maar van dat voornemen kwam niets. Het bier bleef stromen, het werd langzaam donker, ik zat prima