Het laatste voorjaar

Minke Douwesz (1962) heeft ons even laten wachten op haar derde roman, maar daar is-ie dan: Het laatste voorjaar. De roman een lesbisch boek noemen, doet eraan af. Verlies en verandering zijn de belangrijkste thema's en die zijn universeel.

Foto: Annaleen Louwes 


Bij welke letter van LHBTQIA voel jij het meeste? Waarom?
'Ik noem mezelf homoseksueel en kies dus eigenlijk voor de H. Ik voel een weerstand bij het woord 'lesbisch'. Toen mijn oudere zus op de middelbare school een boek van Anna Blaman las werd daar thuis meewarig over gepraat, ze was sneu want lesbisch. Van al die letters hadden we vroeger sowieso nooit gehoord. Op de Roze Zaterdag spraken we van homoseksualiteit, daar identificeer ik me meer mee. Als er een P van pot in het rijtje had gestaan, zou dat voor mij ook prima zijn geweest.'

Wat is je persoonlijke verhaal?
'Ik kom uit Utrecht en ben opgegroeid in een vrijzinnig protestants milieu. Goed leren en veel boeken lezen vonden mijn linkse ouders belangrijk. Ik had ook wel een taal of geschiedenis kunnen gaan studeren, maar na een moeilijke periode, waarin ik ook een poos slecht at, wilde ik psychiater worden. Ik ging medicijnen studeren. Ik werk nog altijd als psychiater en psychoanalytisch psychotherapeut. Tot vier jaar geleden was ik werkzaam bij een GGZ-instelling. Ik heb nu een eigen praktijk met eetstoornissen als specialisatie. Daarnaast ben ik leertherapeut voor psychiaters of psychotherapeuten in opleiding. Schrijven doe ik vanwege mijn beroep onder pseudoniem al is mijn echte naam al lang geen geheim meer.'

In hoeverre schrijf je over jezelf in Het laatste voorjaar?
'De hoofdpersoon Ese valt niet met mij samen, maar kent zeker stukjes van mij. Zo is ze net als ik plichtsgetrouw en maakt liever geen fouten. Andere aspecten

Lees meer

Reacties

Log in om reacties te lezen en zelf te reageren.



Recent nieuws:

IHLIA: Protest2Pride

De foto's van Marian Bakker fungeren als een genuanceerd historisch verslag, een bijdrage aan ons collectieve geheugen en begrip. Ook jij kunt bijdragen aan de expo: upload jouw foto!

Lees verder

Afscheid

Inseminatiepoging drie was raak, maar na twee maanden bleek het kindje niet meer te leven. Wat moest er nu gebeuren? 'Afwachten,' had de arts gezegd. Dat gingen we dus maar doen...

Lees verder

Vers leesvoer

Een inclusieve reisgids, een 'een veelkoppig verhaal over transformatie en de zoektocht naar liefde en bestaansrecht,' en overal kleurrijke feestjes met Nine en Mella, om voor te lezen.

Lees verder
Meer nieuws & achtergronden