'Ik heb een relatie met een vrouw. Dat maakt mij lesbisch, toch? Het is geen open relatie, we zijn allebei monogaam, er is verder niemand anders bij betrokken. We zijn uit de kast, werk, vrienden familie: iedereen is al jaren op de hoogte van ons samenzijn. We wonen sinds anderhalf jaar ook samen, we hebben een huis gekocht en we hebben samen een kat. Tekstboek lesbisch, zou je zeggen. Behalve dat ik al sinds mijn 15^e weet dat ik biseksueel ben.'  

'Mijn vriendin was zich er niet zo bewust van dat ik me eigenlijk als biseksueel identificeer, en het maakt ook niet uit, dacht ik. Ik wil niemand anders, ik ben gelukkig met haar, ik hoef er helemaal geen man bij, of zoiets. Maar in een wereld waar zij niet zou bestaan en ik vrijgezel was, zou mijn volgende relatie best met een man kunnen zijn. Ik kan daar met mijn vriendin niet over praten, ze voelt zich meteen tekort schieten, bedreigd zelfs. En nogmaals, het doet er ook eigenlijk niet toe, ik ben met haar. Maar toch werkt het zo niet.'

Er is veel te zeggen over labels en hokjes: waar pas je in, waar hoor je bij? Hoe wenselijk is het, wel of niet, dat iedereen een eigen letter en een eigen vlag heeft, een eigen boot tijdens Pride? Deze zomer praat ik met verschillende mensen uit de LHBTIQ+ community, over hun ideeën en gevoelens bij de labels en letterreeks, en vooral over wat het voor hen persoonlijk betekent.

Wil je ook jouw verhaal delen? Mail naar rosalie@zijaanzij.nl

'Mijn vriendin vindt dat je alleen biseksueel kunt zijn als je een open relatie hebt of vrijgezel bent. Dat het anders nooit eerlijk is naar je partner, omdat je binnen die relatie eigenlijk zegt: het is leuk hoor met jou, maar eigenlijk ben je niet genoeg. Ik ben het daar pertinent mee oneens, toch snap ik ergens wel waar haar gevoel vandaan