'Mijn vrouw en ik zijn beiden gek op reizen, alleen blijkt na jaren dat ik toch wat meer open-minded ben dan zij. Marokko en Jordanië staan al tijden op mijn reisverlanglijstje, maar mijn vrouw wil er niet heen. Naar geen enkel islamitisch land. Vanwege de positie van vrouwen, niet willen verbergen dat we een stel zijn, sluiers en ga zo maar door. We reizen wereldwijd en vergelijkbaar commentaar kun je ook op andere landen en maatschappijen hebben, da's nooit een punt.

Ik vind het behoorlijk hypocriet en islamofoob dus heb nu gezegd dat ik dan wel een paar keer solo op reis ga, en dat ik geen zin meer heb om haar eerst te moeten overtuigen. Vond ze niet leuk. Dan zit ze in angst voor mij, zegt ze. Het voelt als emotionele chantage. Wat zou jij doen?'

Vraag andere vrouwen naar hun reiservaringen
'Ik kan er met mijn pet niet bij dat als je zelf tot een minderheid behoort (want LHBTIQ+) je over andere minderheden (binnen Nederland dan) zulke wonderlijke ideeën kunt hebben. De islamitische wereld is niet homogeen en moslims vormen een uiterst divers gezelschap. Onderling is men het over tal van kwesties niet eens. Je kent vast wel vrouwen die al eerder naar islamitische landen zijn afgereisd. Vraag hen naar hun ervaringen, nodig ze uit voor een etentje. Helpt het allemaal niet dan zou ik inderdaad alleen op reis gaan. Dat je vrouw dan bang is, is haar probleem.' – Diane

Geef aandacht aan basale vrees
'Je zegt het zelf al: je vriendin is bang. En hoe ingewikkeld het ook kan zijn voor jou, die angst kan alleen maar minder worden als je haar echt wilt horen en begrijpen. Ook als beweegredenen in eerste instantie islamofoob of racistisch gemotiveerd zijn dan zit daaronder een basale vrees die aandacht nodig heeft. Dat is pittig, maar echt de enige manier. Het helen van