'Ik overweeg om te gaan samenwonen met mijn vriendin. We kennen elkaar al ruim drie jaar en zijn er beiden aan toe. Nu we de praktische zaken moeten gaan regelen, komen er helaas wel wat meningsverschillen boven. Mijn vriendin trekt bij mij in, omdat ik het ruimere huis heb, dat bovendien een koophuis is. Met mijn salaris kan ik prima de hypotheek alleen betalen, maar ik verwacht van haar ook een aandeel. Dat lijkt me niet meer dan billijk. Ook dat we samen de kosten voor het huishouden delen.

Mijn vriendin verdient alleen aanzienlijk minder dan ik. Zij vindt dat alles naar verhouding moet zijn. Dat zij dus een kleiner aandeel mag leveren. Ik ben het daar eigenlijk niet mee eens. Waarom moet ze voor een deel op mij gaan leunen? Dat deed ze voorheen toch ook niet? Wat zou jij doen?'

Staar je niet blind
'Hoe je dit aanvliegt, ligt aan je kijk. Ben je ervan overtuigd dat de maatschappij iedereen een gelijke start geeft en verschillende arbeid met dezelfde munt betaalt, dan lijkt het me logisch dat jullie vanaf hier ieder 50/50 inleggen, meenemend dat je vriendin zich dus ook langzaamaan inkoopt in jouw huis en jullie daar juridisch zaken over te regelen hebben.
Leef je echter in de realiteit en zie je dat niet iedereen dezelfde start krijgt, evenveel geluk heeft, en niet ieder werk de financiële beloning oplevert die het verdient, dan kom je tot een conclusie van solidariteit. Dan richt je je op zorgen voor de mensen van wie je houdt, inclusief degenen die niet in dezelfde goeie situatie zitten als jij.
Je vriendin gaat nu niet 'op jou leunen', net zoals jij geen kamer verhuurt aan een huisgenoot. Jullie gaan samen het leven aan. Daar hoort