Misschien is dat wel het mooiste aan een filmfestival: dat je meerdere films in een paar dagen tijd achter elkaar ziet in een donkere filmzaal, en dat ze daardoor bijna vanzelf met elkaar in gesprek lijken te gaan. Ze vinden elkaar en versterken soms onverwacht elkaars thema's.

Dat geldt hier voor La Petite Dernière (The Little Sister) van de Franse regisseur Hafsia Herzi en Little Trouble Girls, het speelfilmdebuut van de Sloveense regisseur Urška Djukić. Beide films zijn te zien op de Roze Filmdagen, die van 18 t/m 29 maart 2026 plaatsvinden in het Amsterdamse bioscoopcomplex Het Ketelhuis.

De overeenkomsten beginnen al bij de titel, maar daar stopt het niet. In beide films staat een bedachtzame, observerende jonge vrouw centraal die haar weg probeert te vinden in een wereld die voor haar tegelijk intrigerend, verwarrend en soms ook intimiderend is. Beide verhalen raken aan dezelfde ervaring: hoe het is om als jonge lesbische en queer vrouw langzaam te ontdekken wie je bent in een wereld die daar niet altijd vanzelf ruimte voor biedt.

In La Petite Dernière volgen we Fatima, de jongste dochter in een Frans-Algerijns gezin in de Parijse banlieue. Na het afronden van haar school gaat ze studeren. Ze woont nog thuis en beweegt tussen twee werelden: die van haar familie en religieuze achtergrond, en die van haar eigen verlangen naar vrijheid en liefde. Wanneer ze ontdekt dat ze zich aangetrokken voelt tot vrouwen, wordt die spanning alleen maar groter.

Het is een coming-of-ageverhaal waarin identiteit, geloof en seksualiteit onvermijdelijk met elkaar botsen. De film, gebaseerd op de autofictionele roman van Fatima Daas uit 2020, laat zien hoe Fatima behoedzaam nieuwe werelden betreedt terwijl ze loyaal probeert te blijven aan haar familie en achtergrond.

Wat de film zo sterk maakt, is dat Fatima niet alleen twijfelt, maar tegelijkertijd ook opmerkelijk vastberaden is. De camera volgt haar van dichtbij, waardoor haar zoektocht tegelijk kwetsbaar en krachtig aanvoelt. La Petite Dernière heeft bovendien vaart: de film beweegt mee met Fatima's leven en voelt daardoor energiek en meeslepend.

Little Trouble Girls kiest een heel ander tempo. De film volgt de zestienjarige Lucia, een verlegen meisje dat net bij een katholiek meisjeskoor is begonnen en al snel met het koor op repetitiereis naar een klooster vertrekt. In de verzengende zomerhitte ontvouwt zich daar langzaam een subtiel maar steeds ongemakkelijker spel van verlangen, rivaliteit en manipulatie.

Waar Fatima in La Petite Dernière langzaam haar autonomie ontdekt, is Lucia in Little Trouble Girls nog zoekender. Ze is naïever, dromeriger en observeert de wereld eerder dan dat ze eraan deelneemt. Muziek, ademhaling en stilte maken haar innerlijke verwarring voelbaar. Het resultaat is een film die tegelijk sensueel en ongemakkelijk aanvoelt. De religieuze omgeving versterkt bovendien de ingehouden spanning die tussen de meisjes hangt, en die nog verder wordt aangewakkerd door de manipulerende koorleider.

Ook qua setting verschillen de films sterk. La Petite Dernière beweegt zich soepel door de dynamiek van de Parijse wijken en het studentenleven, terwijl Little Trouble Girls zich afspeelt in een afgesloten, bijna tijdloos universum van religieuze discipline en meisjesinternaten. Af en toe moest ik denken aan de Duitse klassieker Mädchen in Uniform. In dat opzicht past de film moeiteloos in het subgenre van kostschooldrama's, waarin volwassenwording, enorme groepsdruk en dwingende autoriteit vaak met elkaar botsen.

En toch, ondanks alle verschillen, delen La Petite Dernière en Little Trouble Girls eenzelfde kern. In beide films leven de jonge vrouwen in omgevingen waar sterke normen gelden: religie, familie, traditie of instituties zoals school en koor. De buitenwereld dringt voortdurend het persoonlijke leven binnen. In zulke contexten leer je vaak eerst te observeren en af te tasten voordat je iets openlijk zegt of doet. Voorzichtigheid wordt dan een overlevingsstrategie.

Fatima en Lucia reageren ieder op hun eigen manier op de spanningen die ze tegenkomen, met een combinatie van voorzichtigheid en nieuwsgierigheid. Ze proberen betekenis te geven aan een wereld die soms moeilijk te doorgronden is. Misschien is dat uiteindelijk wat deze films zo intrigerend maakt.

La Petite Dernière en Little Trouble Girls nemen ons niet alleen mee in een persoonlijke zoektocht, maar laten ook zien dat het ontdekken van wie je bent zelden een plotseling moment van bevrijding is. Vaker is het een langzaam proces van observeren, twijfelen en voorzichtig stappen zetten.

Kijk de mooiste lesbische films van over de hele wereld! Van jonge liefde tot het starten van een gezin, je ziet de gehele LGBTQ+ ervaring tijdens Roze Filmdagen: 

Alle films, tickets en tijden vind je op rozefilmdagen.nl!

*

Blijf op de hoogte!