Het verhaal: Garance is een jonge actrice zonder sterrenstatus. Ze leeft op doorzettingsvermogen, energie en alcohol, dat haar tegelijk stuwt en verdooft. Als ze haar leven omgooit begint een zwerftocht van acht jaar vol verhuizingen, baantjes, vriendschappen, feesten en breekpunten. Wat start als een zoektocht naar vrijheid en identiteit, groeit uit tot een intieme en seksuele revolutie. Liefde en vernietiging komen samen en haar steeds groter wordende afhankelijkheid confronteert haar met een grens: is er een weg terug?

Garance is de vierde speelfilm van de Franse regisseur Jeanne Herry. In de hoofdrol: Adèle Exarchopoulos, die je kent van La vie d'Adèle en die eerder met Herry werkte aan Je verrai toujours vos visages, waarvoor ze in 2024 een César won.

Garance wordt in de loop van de film verliefd op Pauline, gespeeld door Sara Giraudeau (Le Bureau des Légendes, Petit Paysan). Het is de relatie met Pauline die haar lucht en uiteindelijk de kracht geeft om haar verslaving onder ogen te zien.

Regisseur Jeanne Herry was zelf actrice en zat, net als haar hoofdpersoon, op het conservatorium. Het wachten, het gekozen willen worden, het verlangen om gezien te worden: dat gevoel kent ze van binnenuit. Dat levert meteen de mooiste ironie van de film op: Adèle Exarchopoulos speelt een actrice die nauwelijks aan de bak komt en afhankelijk is van de grillen van regisseurs, terwijl zij in werkelijkheid tot de meest gevraagde Franse actrices van haar generatie hoort.

De alcohol is in Garance bijna een personage op zich, aldus het Cannes filmfestival: altijd aanwezig, in de hoek van het beeld, in het glas dat op een feest achteloos wordt bijgevuld. Jeanne Herry vermijdt de bekende clichés over alcoholisme en laat in plaats daarvan de ontkenning zien, en hoe gewoon het gevaar eruitziet. Zelfs als Garance hulp accepteert, lijkt ze dat vooral te doen om anderen gerust te stellen.

Sara Giraudeau, die Pauline speelt, brengt volgens de Cannes-festivalredactie tederheid en stabiliteit tegenover de chaos van Garance. Hun relatie is de emotionele kern van de film: een liefdesverhaal tussen twee vrouwen dat draait om aanwezig zijn, niet oordelen en zacht zijn. Kwetsbaarheid en gevoeligheid, zegt een van de personages, zijn goud waard. - Bron: 'The Making of Garance: Jeanne Herry, tuned into reality', Manon Sabrier, Festival Cannes, mei 2026.

Op het filmfestival in Cannes dit jaar draaide de film mee voor zowel de Gouden Palm als de Queer Palm, maar won geen van beide: de Queer Palm ging naar Teenage Sex and Death at Camp Miasma van Jane Schoenbrun. Naast Garance dongen onder meer Coward van Lukas Dhont, Autofiction van Pedro Almodóvar, The Man I Love van Ira Sachs en A Few Days in Nagi van Kōji Fukada mee. Vorig jaar ging de Queer Palm naar La Petite Dernière van Hafsia Herzi, de verfilming van de roman van Fatima Daas.

In Frankrijk en België draait 'Garance' vanaf 23 september in de bioscopen. Over een Nederlandse release is nog niets bekend maar Antwerpen, Gent en Brussel zijn vanaf de Randstad een dagje uit, en de Belgische versie is Nederlands ondertiteld.

*

Blijf op de hoogte: