Nieuwsberichten van Cynthia van Prooijen

Ochtendspits

Met onze ogen staan we elkaar af te tasten als de trein onverwachts begint te rijden. Ik besluit haar avances te beantwoorden.

Lees verder

Zie je wel

Liefde was er toch wel. Het was vooral ijdelheid. Ik wilde dat zij wist dat ik gelijk had. Dat er wél iets was na de dood.

Lees verder

Goede voornemens

De inluiding van een paar weken kwelling en zelfhaat. Weken waarin ik haar langzaam toch weer kon overtuigen dat ze onweerstaanbaar was.

Lees verder

Het echte kerstkindje

'Ik was nog heel klein toen ik al doorhad hoe het zat: de Kerstman was mijn papa. Natuurlijk! Dáárom was hij er nooit.'

Lees verder

Versprongen ziel

De hoeveelheid gele koppen leek eindeloos. Het waren deze mini-zonnen die eenvoudig maar fris op de lichteiken kist van Rianne hadden gelegen.

Lees verder

Laten we eerlijk zijn

'Met een knoop in mijn maag las ik het vonnis. Ik keek op naar Michelle. Verstard keek ze terug. Ik las hetzelfde stuk opnieuw. Het stond er echt.'

Lees verder

Manenmeis

De vrees om te verliezen wat ze had, maakte dat ze dingen deed waar ze zich voor schaamde. Ze wilde het juiste moment afwachten. Dat moment komt nooit meer.

Lees verder

Te lesbisch? Te oud.

Als Jannie en allevrouw zichzelf maar lesbisch noemt en er uitziet als ieder ander, tja dan wordt jouw uniekheid natuurlijk behoorlijk ondermijnd.

Lees verder

Vette pech

De mate(n) waarin je geaccepteerd wordt zoals je bent.

Lees verder