'Laat je niet onder druk zetten.' 'Stel je grenzen.' 'Nee is nee.' 'Gewoon niet doen.' 'Wauw!' 'Laat je niet dwingen, nooit!' 'Het moet niet gekker worden.'

Dilemma: 'Iedereen ziet uit naar de lente, maar ik dit jaar voor het eerst niet. Sinds een paar maanden heb ik een nieuwe vriendin en die wil graag dat we ook buiten gaan vrijen. Ze heeft daarvoor al allerlei plekken in gedachten. Niet alleen in de vrije natuur, maar ook in de stad, zeg maar de bebouwde kom. Denk aan stille steegjes waar je dan niet vol uit de kleren gaat, maar wel kunt vingeren. Ik heb al aangegeven dat ik er niets voor voel, maar volgens haar ben ik na de eerste keer proberen zeker om. Omdat het zo spannend en opwindend is zogezegd. Ik kan erg genieten van seks, houd van mijn lijf – en van dat van mijn vriendin – en ben in voor experimenten. Preuts ben ik dus heus niet, maar het buiten 'doen' gaat me net te ver. Het lijkt of ik dat mijn vriendin niet duidelijk kan maken. Of beter: ze wil dat helemaal niet horen. De vibrator zit zelfs al in de knapzak. Haar aandringen voelt voor mij nu als drammen. Ik begin zelfs minder zin in de 'normale' seks te hebben. Hoe kom ik hieruit? Wat zou jij doen?'