'Mijn partner was vroeger een vrouw, ik praat over vijf jaar terug. We waren al zo'n tien jaar bij elkaar toen ze over daadwerkelijke gendertransitie begon. Ik wist dat die wens er was en had er geen moeite mee. Dacht ik toen dan. Ik hield altijd meer van tomboys dus wat zou het werkelijk voor verschil maken? Persoonlijkheid leek me veel belangrijker. Ik steunde mijn partner dus volledig.

Nu de transitie zo goed als rond is, weet ik het niet meer. Lesbisch met een man. Ik kan wel doen alsof dat niet zo is, maar het is een feit en het voelt voor mij niet oké, ook in bed niet. Weet zeker dat mijn man er kapot van zou zijn, als ik het uitmaakte. Toch neig ik ernaar. Wat zou jij doen?'

Ga op proef uit elkaar

'Tja, elke relatie kent ups en downs en het is altijd hard werken, maar dit is wel een hele lastige kwestie. Ik begrijp dat je nog niet met je man over je huidige gevoelens gesproken hebt. Dat moet natuurlijk wel. Het is onvermijdelijk. Hopelijk komt je verhaal niet helemaal als een donderslag bij heldere hemel en had hij al wel iets gemerkt. Een verandering in bed valt toch op, lijkt me. Of het moet door hem allemaal verklaard zijn als 'wennen'... Neem aan dat jullie samenwonen? Wellicht een idee om een maand of twee op proef uit elkaar te gaan? Daarna kun je zien of de breuk oké voor je voelde of toch niet. Maak wel duidelijke afspraken over wat je in de tussentijd al dan niet doet met anderen. Je wilt er geen complicerende factoren bij.' – Josje

Houd steun op de voorgrond

'Omdat je je steunend hebt opgesteld naar de transitie van je partner en geen problemen had verwacht, ga ik ervan uit dat je goed hebt onderzocht of je moeite komt door een beeld van je identiteit ('ik ben lesbisch hoor'), of door een gevoel wat je hebt ('echt liever vrouwen, geen mannen'). Als het dat laatste is, is dat een begrijpelijke reden om de relatie te verbreken of veranderen. Ook een heel pijnlijke reden. Er genuanceerd met elkaar over praten en de steun voor je partners transitie op de voorgrond