Janneke Bosman is personal coach in geaardheid en coming-out, daarnaast begeleidt zij in thema's zoals carrière en burn-out, liefde & relatie, en eetproblematiek. Zij schreef eerder het boek Van Boulimia naar Coming-Out. Meer informatie: www.jannekebosman.nl

Janneke deelt met ons het wel en wee van haar roze gezin. Samen met haar vriendin en hun twee kinderen maakt ze van alles mee, ook op het gebied van gay.

Hoe werkt dat nu, zo'n roze gezin? Da's inmiddels toch eigenlijk gewoon hetzelfde als ieder ander gezin? Want tegenwoordig is een 'normaal' gezin eerder uitzondering dan regel, met alle vormen van ouderschap en samenwonen die we nu kennen. Natuurlijk is een roze gezin ook helemaal hetzelfde! En ergens juist ook weer helemaal niet. Want als je erin duikt, dan zie je tal van situaties die toch nét even anders zijn…

Aaaaaaaaaaaaaah. Alleen. Helemaal alleen. Voor het eerst sinds we een gezin hebben gaat mijn lieve vriendin er vier dagen tussenuit. Ik ga het front bewaken. Alleen. Kijk, één dagje, geen probleem. Nou ja, toen de tweede net geboren was, en ik toen voor het eerst een dag voor mijn kiezen kreeg om voor onze twee kindjes te zorgen, toen dacht ik hetzelfde: Aaaaaaaaaaaaaaaah. Alleen.

Dat gaat nu van een leien dakje en is bijna altijd super gezellig.

Maar vier dagen is een heel ander verhaal. Mijn vriendin slaapt bij de jongste, en zij worden af en toe wakker midden in de nacht. Ik sta vervolgens vroeg op, wanneer de kindjes wakker worden, zodat zij nog een paar uurtjes slaap kan pakken in de ochtend. Bij één dagje alleen is dat nog steeds zo. Maar nu moet ik de nachten erbij gaan doen.

O wat vind ik het spannend. Gaat het wel goed? Wat als er drama ontstaat, of ik met de handen in het haar zit? Normaal springt zij dan eventjes bij. Dat zal nu niet zo zijn.

Wat als ik helemaal moe thuiskom met onze schatten, een tas met spullen voor de kleintjes en twee volle tassen boodschappen? Normaal komt zij dan even helpen. Dat zal nu niet zo zijn.

Ook het naar bed brengen. We brengen altijd ieder één van onze kinderen naar bed. Nu ga ik ze in mijn eentje naar bed brengen. Dat wordt vanzelfsprekend een groot feest, want dan liggen we met z'n drieën in het grote bed. Die twee vinden het natuurlijk geweldig om samen in bed te liggen. Dat worden dus late uurtjes. Dan is het maar hopen