Het leed dat daten heet: Herkenbaar, gênant, ongemakkelijk of ronduit pijnlijk: Je moet er wat voor over hebben om je droomvrouw te vinden. Rosalie deelt haar ervaringen. Lees, lach, huil en huiver!

'Vorig jaar ben ik getrouwd met de leukste, mooiste en liefste vrouw van de wereld. Maar voor het zover was heb ik me jarenlang fanatiek begeven op de datingmarkt. Je moet haar érgens tegenkomen, in het wild is het niet zo makkelijk. Ik durf mezelf inmiddels best professioneel dater te noemen. Online dating, koppelpogingen van vrienden (en mijn moeder!), onhandige introducties op werk en natuurlijk desillusies in alle vormen en maten. Je kunt het zo gek niet verzinnen of ik heb het meegemaakt.

Neem nou die keer dat ik werd gekoppeld aan een vriendin van de broer van mijn buuv (serieus!). Mijn buuv, Rachel heet ze, en ik doen regelmatig een wijntje op haar balkon en we hadden het over haar broer die net in de stad was komen wonen. Zijn (blijkbaar lesbische, vrijgezelle) beste vriendin zou komen klussen (lekker stereotype, de 'kluspot') en wij zouden dan die avond heel spontaan even langskomen. Niets te verliezen leek me. Dus wij daarheen op vrijdagavond.

Van klussen was blijkbaar niet veel gekomen, op de witte lakens op de vloer stond een verzameling lege bierblikjes en broerlief stond quasi serieus de kleur van de muur te heroverwegen. Van de vriendin geen spoor, zag ik meteen. Na mijn mening te hebben gegeven over het oude lichtbruine behang (laat het gewoon zitten, handig als je struikelt met een kop thee in je handen) ging de voordeur open. Met het woord kluspot nog in mijn hoofd had ik toch minstens een tuinbroek verwacht (niks mis mee), maar wat er in de deuropening verscheen was een soort van blonde Shane met rode lippen. De lippen meldden dat ze even bier was gaan halen op de hoek en herhaalde de vraag 'wil je?' toen ik de eerste keer blijkbaar niet reageerde, afgeleid door de strakke spijkerbroek en de cowboylaarzen met hak. Het bier kreeg ik niet goed weg.

Rachel had al meteen door hoe laat het was (ze had me gewaarschuwd: je gaat haar zó leuk vinden, mark my words!), en nam de regie van de avond in handen. 'Jullie hebben er al genoeg op, en zeker niks gegeten? Kom, we gaan naar de Mexicaan.' Gewillig volgde het gezelschap haar de auto in naar het restaurant (inmiddels toch te donker om te schilderen), alwaar ze mij naast Shane plantte (ze bleek Linda te heten) en zich vervolgens naar haar broer draaide om met hem een gesprek te beginnen. Ze had gelijk, ze had zo vreselijk gelijk. Leuk, mooi, grappig, spannend. Ik vond Linda het einde. 

De avond vloog voorbij en ik had in lange tijd niet zo gelachen. Het was laat toen we eindelijk het restaurant uitkwamen, maar ik wilde niet naar huis! Dus ik stelde voor om in de kroeg aan de overkant een borrel te doen. 'Hmm. Ik weet het niet...' Ging Rachel nou roet in het eten gooien??

Meer lezen? Log in!

Wil jij je geluk beproeven op de datingmarkt? Waag je kans hier!

Ze is anders nooit te beroerd voor een wijntje.