Vrijdagochtend

De vrouw op de brug.

Mel, de vrouw van het schoolplein, getrouwd, net als ik. Een man en kinderen. Mel die me vertelde dat ze soms met vrouwen was. Die in mijn oor fluisterde dat ze een minnaar wilde. Mel die me in verwarring bracht.

Toen ik haar vertelde wat ik voelde, nam ze mijn gezicht in haar handen en kuste me. Haar lippen. Er wakkerde iets in een adembenemende snelheid aan. Bij mij, bij haar. Er was geen houden meer aan. De brieven die volgden. De liefde. Het drama. Mijn hart dat dubbel brak. Gehavend wist ik na precies een jaar aan het slagveld te ontsnappen en me te redden uit het drijfzand waar ik tot aan mijn nek in zat.

En ik ging op zoek naar het pad dat me naar de brug zou leiden waar Judith met haar boeken zat.

Hier lees je dit vervolgverhaal vanaf het begin!

 

9. Vrijdagochtend

Fluitend zigzagde ik met mijn fiets tussen de witte lijntjes op het fietspad, op weg naar het huis van Mel. De zon scheen, het zou mooi weer worden vandaag. Maar of ik tijd had buiten te zitten vandaag? Hoe dichterbij ik kwam hoe harder ik mijn hart onder mijn shirt voelde kloppen. Het was vijf dagen geleden dat ik Mel voor het laatst had gezien. Het leek wel een eeuwigheid.

Bij de heg parkeerde ik mijn fiets en ik liep direct achterom. Ik klopte op de achterdeur en drukte de klink omlaag. Ik kon niet meer wachten. Ik wilde niet meer wachten. Op de drempel riep ik haar naam. Mijn stem klonk schor.

'Kom binnen,' hoorde ik Mel vanuit de woonkamer roepen.

Daar stond ze. Achter haar schildersezel. In haar zwarte jumpsuit , met haar opgestoken, goudblonde haar. Haar gezicht nog zo mooi bruin van de zon, haar ogen zo stralend. Ik liep op haar af en omhelsde haar. Wat rook ze lekker en wat voelde ze heerlijk. Ze gaf me een kus. Een eindeloos lange kus. Haar tong zocht de mijne terwijl haar handen verdwenen onder mijn shirt. Ik drukte haar stevig tegen me aan. 'Zullen we naar boven gaan?' fluisterde ik.

Zonder iets te zeggen trok Mel me mee. De trap op naar boven. Naar de kamer waar het grote bed stond, eindelijk kon ik nu zien waar ik in die laatste nacht met haar was geweest. Boeken, rijen boek. Ze trok mijn shirt over mijn hoofd en streelde mijn schouders, kuste mijn sleutelbeenderen, likte mijn borsten. Mijn bh rukte ze met een handbeweging uit.

Lees meer

Reacties

Log in om reacties te lezen en zelf te reageren.

Recent nieuws:

Kortsluiting

Ze streelde de krassen op mijn armen, die ze met haar nagels had gemaakt. Ze stond naast me en had haar kleren alweer aan. 'Ik moet gaan.' | De vrouw op de brug, deel 30

Lees verder

Docu: Dubbele strijd

VICE Benelux volgt Naomie Pieter terwijl zij Black Pride organiseert en ondertussen vecht voor een plek in de queerbeweging en in de Black Lives Matter-movement.

Lees verder

Ik wil geen kinderen

'Het lijkt mij verstandiger dat we kritisch zijn op mensen die de volgende generatie op de wereld gaan zetten dan op mensen die ervoor kiezen daar niet aan mee te doen.'

Lees verder
Meer nieuws & achtergronden