De afgelopen jaren keek ik ontzettend uit naar 2020. Een heel feestelijk jaar moest het worden. Met een regenboograndje. Ik kwam namelijk tien jaar geleden uit de kast. Die zin krijg ik trouwens nauwelijks mijn mond uit, want bah wat klinkt dat toch lelijk. Het voelt meteen of er een stempel op je gedrukt wordt met 'je bent anders'. En dat gevoel kon ik in mijn tienerjaren ook maar moeilijk van me af gooien. Dan liep ik de bus in om naar school te gaan en had ik het idee dat alle meisjes bang waren dat ik naast ze zou gaan zitten. Ik voelde me als een soort roofdier die heteromeisjes wilde overhalen het een keer met een meisje te proberen. Maar het zat allemaal in mij hoofd, want iedereen om mij heen reageerde positief toen ik ze vertelde dat ik ook op meisjes viel en niemand kwam met dezelfde rare gedachtekronkel als ik. En toch lukte het lange tijd niet om dat stigma uit mijn hoofd te zetten.

Aan het begin van deze maand kwam de film Happiest Season uit. En terwijl ik me in die film stortte, wist ik opeens waar