De film volgt Céline (Ella Rumpf), die zich voorbereidt op de komst van haar eerste kind - alleen is zij niet degene die zwanger is. Terwijl haar vrouw Nadia (Monia Chokri) hun dochter draagt, moet Céline bewijzen dat ze een plek verdient in het leven van haar eigen kind.

Des preuves d'amour is een teder portret van queer ouderschap, verteld met humor en lichtheid. De film ging in wereldpremière in de Semaine de la Critique op het Filmfestival van Cannes en werd daarna geselecteerd voor onder meer Film by the Sea en de Roze Filmdagen, waar hij de Publieksprijs won.

Het verhaal: Céline kijkt uit naar de komst van haar eerste kind. Alleen is ze zelf niet zwanger; haar vrouw Nadia zal over drie maanden bevallen van hun dochter. Maar om wettelijk als moeder erkend te worden, moet Céline haar kind adopteren en bewijzen dat zij een plek verdient in het leven van haar eigen dochter. In dat proces wordt ze gevraagd vijftien verklaringen te verzamelen die bevestigen dat zij een goede moeder zal zijn. Onder toeziend oog van vrienden, familie en de wet zoekt ze naar haar plek als ouder.

Des preuves d'amour is een ontroerend, maar ook licht en humorvol portret van queer ouderschap en de obstakels die daarmee gepaard gaan. De film, gebaseerd op de eigen ervaringen van regisseur Alice Douard, vertelt op indringende wijze het verhaal vanuit het perspectief van de niet-zwangere partner in de laatste fase van de zwangerschap.

We bespraken de film al eerder, in ons tweeluik over de Roze Filmdagen 2026. Karin schreef erover: 'Regisseur Douard kiest in haar eerste lange speelfilm nadrukkelijk voor het perspectief van de niet-zwangere moeder. Daarmee maakt ze zichtbaar wat vaak nog buiten beeld blijft: de onzekerheid van een ouder die zich emotioneel al verbonden voelt, maar juridisch nog niet bestaat. Met authentieke dialogen en een rustige, observerende cameravoering leren we de personages langzaam kennen. (…) Des preuves d'amour laat zien dat wettelijke erkenning en innerlijke overtuiging niet vanzelf samenvallen. Het is een ingetogen en sterke film over obstakels, de liefde en kwetsbaarheid.'

Het speelfilmdebuut van Alice Douard zie je vanaf 23 juli in de bioscopen.

Alice Douard (1985) studeerde regie aan La Fémis. Haar afstudeerfilm Extrasystole werd geselecteerd voor verschillende festivals. Daarna regisseerde ze de korte films Les filles en Plein Ouest en werkte ze als scriptsupervisor. In 2022 richtte ze samen met Marie Boitard het productiebedrijf Les Films de June op en regisseerde ze L'attente , dat in 2024 werd bekroond met de César voor Beste Korte Fictiefilm. In datzelfde jaar regisseerde en produceerde ze haar eerste speelfilm, Des preuves d'amour.

*

Blijf op de hoogte: