Was het maar waar

Ze werd er geboren maar weet er niks meer van; toen haar ouders verhuisden van New York naar Amsterdam was zij pas twee jaar oud. Vlak na haar 31ste verjaardag verliet haar vriendin haar voor een ander, volkomen onverwacht. Het was de hoogste tijd voor een nieuw begin en Frances vertrok, terug naar haar 'roots' in The City That Never Sleeps. Deel 4.

Het vorige deel lees je hier.

Het verhaal vanaf het begin vind je hier.

 

Het wagentje had een lam voorwiel, dus steeds als ik vooruit wilde moest ik met mijn hele gewicht bijsturen. Het was druk, vlot ging het allemaal toch niet. Ik had inmiddels wat fruit en een verzameling rauwkost ingeladen, tomaten, komkommers, paprika's, een fles sap, een doos eieren en een brood. Ik was gewaarschuwd voor het brood in Amerika, maar iets volkoren bruins kon toch niet zo slecht zijn? Een fles mosterd en een fles ketchup leken me goeie items voor mijn nog lege keuken, samen met een paar potjes kruiden, peper en zout. Ik wilde nog wat kaas. Ook daar stonden de Amerikanen niet om bekend wist ik, maar het leek me dat je met een stuk brie en wat Parmezaanse kaas moeilijk de mist kon ingaan. Aan keus geen gebrek, aan de rechterkant van de koeling stonden zelfs een paar doosjes Zwitserse kaasfondue.

Peet en ik hadden de traditie bedacht dat we elk jaar met kerst een kaasfondue diner zouden organiseren. Afgelopen jaar was onze vierde kerst samen en de derde keer dat we gingen kaasfonduen. Dit keer met haar ouders, die ook hun buurvrouw en goede kennis Annelies meebrachten, die anders alleen zou zijn met de feestdagen. En die lesbisch was, maar daar hadden haar ouders niks over gezegd. Niet dat ze dat hadden hoeven aankondigen natuurlijk, maar haar moeder had een dubbele agenda, zo bleek tijdens het kerstkaasdiner.

Het was gezellig, de fondue smaakte beter dan ooit en we hadden het over koetjes en kalfjes terwijl de helft van het brood inmiddels op de bodem van de fonduepan lag. Annelies, die bijna een jaar naast Peet's ouders woonde, had het ook naar haar zin, dat was duidelijk. Ze zat aan haar derde glas witte wijn toen de aap uit de mouw kwam. 'Denken jullie weleens aan kinderen?' vroeg ze wat

Lees meer

Reacties

Log in om reacties te lezen en zelf te reageren.

Recent nieuws:

De juiste balans

In zo'n 95 procent van de gevallen gaan we ervoor en blijven we elkaars handen vasthouden. En heel, heel af en toe laten we toch maar los en kiezen we voor veiligheid.

Lees verder

Angst en censuur in Hongarije

Amnesty International concludeert dat de propagandawet een grote impact heeft: het beperkt de vrijheid van meningsuiting, leidt tot zelfcensuur en zorgt voor meer discriminatie.

Lees verder

Feelgood met een boodschap

Olga Ponjee schreef de erotische queerserie Oneindig, over mensen die kracht leren vinden in juist datgene wat ze anders maakt. 'Maatschappelijke vraagstukken combineer ik graag met fantasie.'

Lees verder
Meer nieuws & achtergronden