Kerstengel

Het was mijn eerste kerst alleen sinds vier jaar. Het was nog maar een paar weken geleden dat ze haar laatste dingen ophaalde en voorgoed de deur achter zich dichttrok. De meeste spullen waren van haar geweest, dus ik bleef achter met een opgeruimd huis. Zelfs de bank had ze meegenomen, daar heb ik vorige week een nieuw exemplaar voor aangeschaft. Zo'n fijne grote, diepe lounge bank. Zij hield daar niet van. Mijn moeder had me wat houten kerstlichtjes gegeven, met van die felle led-lampjes erin. Ik had ze braaf voor het raam gezet. Het zou mijn tijd wel duren, die kerst. Ik had er sowieso niks mee.

Toen het donker begon te worden, merkte ik toch een lichte knauw, ergens binnenin. Zat ik daar, alleen op de bank, in een halfleeg huis. Met kerst. Ze ging nog even door mijn gedachten. Hadden we samen moeten blijven? Nee. Het was echt klaar, over en uit. Ik had het gevoel dat ik haar al een jaar niet gesproken had, en waarschijnlijk was dat ook zo. Geen idee meer met wie ik precies samenwoonde, we gingen al tijden onze eigen weg. Zij zou nu wel met haar familie aan het kerstdiner zitten. Ik had mijn moeder op de mouw gespeld dat ik plannen had.

Die plannen bestonden vooralsnog uit een fles rode wijn en 

Lees meer

Reacties

Log in om reacties te lezen en zelf te reageren.



Recent nieuws:

IHLIA: Protest2Pride

De foto's van Marian Bakker fungeren als een genuanceerd historisch verslag, een bijdrage aan ons collectieve geheugen en begrip. Ook jij kunt bijdragen aan de expo: upload jouw foto!

Lees verder

Afscheid

Inseminatiepoging drie was raak, maar na twee maanden bleek het kindje niet meer te leven. Wat moest er nu gebeuren? 'Afwachten,' had de arts gezegd. Dat gingen we dus maar doen...

Lees verder

Vers leesvoer

Een inclusieve reisgids, een 'een veelkoppig verhaal over transformatie en de zoektocht naar liefde en bestaansrecht,' en overal kleurrijke feestjes met Nine en Mella, om voor te lezen.

Lees verder
Meer nieuws & achtergronden