Echte acceptatie?

(...) Zit Orkun Kökçü klem tussen de ontwikkelingen in de wereld en de gelovige gemeenschap waarin hij zich bevindt en misschien ook tussen zijn eigen overtuigingen? Het is sowieso lastig uitspreken wat er in een met name vaak streng gelovige gemeenschap leeft. Zeker als je weet dat je dit wereldwijd niet kunt uiten, zonder dat iedereen over je valt. Ik moet daarbij denken aan de periode (eind jaren 80) dat ik in de kast zat. Als toen elke aanvoerder een 'One Love-aanvoerdersband' had moeten dragen, was het denk ik heel rustig geworden op het voetbalveld. Overtuigingen of opvattingen als 'god heeft dit niet zo bedoelt', 'je mag het wel zijn, maar er niet naar leven', 'het is een zonde' waren destijds in de stad waar ik woonde helemaal niet zo vreemd.

Nu anno 2022 is het zover dat als Orkun ook maar één van deze opvattingen zou delen en uit zou spreken, hij wellicht naar de reservebank mag. Alleen hoe komen we dan met hem in een eerlijk gesprek? Als wij als maatschappij eigenlijk niet willen horen wat er misschien echt bij hem leeft, zonder hem af te branden? Wat in zijn geloof belemmert hem nu precies om die band te dragen?

Ik vind het prima dat hij die band niet droeg

Natuurlijk was het voor de hele LHBTIQ+-gemeenschap fijn geweest als hij, zeker in de voetbalwereld, met het dragen van de One-Love aanvoerdersband zou laten zien dat hij de LHBTIQ+-gemeenschap steunt. Zichtbaarheid is namelijk wel degelijk een stap richting acceptatie. Onbekend maakt nog steeds onbemind. Als LHBTIQ+-mensen niet bestaan, dan hoef je je mensbeeld immers ook niet aan te passen.

Alleen Orkun Kökçü is inderdaad voor nu (nog) niet de persoon om de band te dragen. Ergens voelt hij een onverenigbare tegenstelling tussen zijn geloof en het steunen van de LHBTIQ+-gemeenschap door middel van die One Love-aanvoerdersband. Misschien blijft dat zo, misschien verandert dat ooit. Alleen ik geloof dat je met afdwingen

Lees meer

Reacties

Log in om reacties te lezen en zelf te reageren.



Recent nieuws:

Uitgeprocedeerd

Catherine en Aisha verborgen hun geaardheid, maar toen die toch werd ontdekt ontstond er een levensbedreigende situatie. Noodgedwongen hebben ze hun kinderen achtergelaten en zijn ze naar Nederland gevlucht.

Lees verder

Even zweten

Zina had een zware dag op haar werk. 'Telkens als ik dacht: nu zijn we er, kwam hij weer met iets nieuws op de proppen. Dingen waar ik nog nooit van gehoord had! Die ik nog nooit eerder heb gedaan!'

Lees verder

Roze Zaterdag 2024

Vier de vrijheid en acceptatie van de LHBTIQ+ gemeenschap! Groningen kleurt een jaar lang roze: tijdens het Queer Year en de landelijke Pride Roze Zaterdag op 22 juni 2024.

Lees verder
Meer nieuws & achtergronden